Xixón Sele
Suavino vien una imaxe,
Y esguila pente milenta:
Siempre ye igual, imax d´oles,
Y baturiciu alloriante de gaviotes.
Tamién aprucen fueyes seques,
Ente árboles fartos d´humedancia
Y un ríu –probe ríu Piles- envolviendo
Ramasques d´ocalitu, vagarientes...
Esguilen les semeyes d´otros díes,
N´alborencia de xornaes bien grises,
Y anque digan: grises yeren los cielos aquellos,
Mayor borrina añera nes vidayes suañando
Cuando nun saben de mañana, y güei duermen,
Entregándose dolces ya inocentes,
A esa Villa perdida, Xixón sele,
El qu´envuelve´l so gris con prau y mar,
Col monte y el cielu,
El Xixón qu´envuelve.
Esbilla
del.icio.us